Context
De tekst voor Mijn (nat)uur schreef Arjen rond 2006, in de periode dat hij met Joris en anderen in bandverband werkte en op zoek was naar meer uptempo nummers die niet over de liefde gingen. Het nummer ontstond vanuit interesse in het spanningsveld tussen lichaam, prestatie, discipline en zelfbeeld. Arjen en Joris schreven samen de muziek.
Het lied speelt zich af in een sportschool, waar mensen werken aan hun lichaam, gezondheid en uitstraling. Tegelijkertijd fungeert deze omgeving als metafoor voor bredere maatschappelijke verwachtingen: voortdurend verbeteren, optimaliseren en zichtbaar presteren.
De titel verwijst zowel naar ‘mijn natuur’ als naar ‘mijn uur’ en ‘mijn tijd’: een moment van persoonlijke ruimte, ritme en herhaling in een moderne wereld waarin ‘natuurlijkheid’ nieuwe vormen heeft aangenomen. Het nummer is licht ironisch, maar niet cynisch. Het kijkt met mildheid en herkenning naar een wereld waar Arjen zelf ook deel van uitmaakt.
Tekst
Bij de sporen waar de treinen rijden
Langs het water staat een oud pand
Je fietst zonder vooruit te komen
Bergbeklimmen langs een wand
Je kunt er zware zwarte schijven
In je armen nemen
Ziet er mensen stangen
Heen en weer bewegen
Mijn natuur
Heen en weer bewegen
Mijn natuur
Nu in dit uur
Er branden lange lampen
Zonder rook, zonder vlam of vuur
Door dunne draden dreunen drums
Voor wie niet horen wil zal voelen
De kleinste man heft zich
Een kerel uit een stuk
Een stuk of wat ex-Rubens-vrouwen
Zweten zich een uur van geluk
Mijn natuur
Heen en weer bewegen
Mijn natuur
Nu in dit uur
In deze spiegel zie ik wekelijks
Een prachtig tijdsbeeld
Ik zie er armen en benen
Ritmisch voortbewegen
Je ziet er alle leden
Driftig heen en weer bewegen
Op en neer bewegen
Mijn natuur
Nu blijven bewegen