Context
Eind van het liedje schreef Arjen in eerste vorm rond 1994, tijdens zijn studententijd. Het nummer ontstond in een periode waarin hij begon te twijfelen over een langdurige relatie die was begonnen in de laatste jaren van de middelbare school. Een jaar later werd die relatie ook daadwerkelijk beëindigd, wat een moeilijke en vormende periode inluidde.
Rond 2004 bewerkte Arjen de tekst, zodat het lied minder specifiek autobiografisch werd en voor meer luisteraars herkenbaar kon zijn. Daarbij bleef de kern behouden: de spanning tussen vasthouden en loslaten, tussen liefde en onzekerheid. Samen met Joris zette hij het nummer opnieuw op muziek.
In 2024 werd het lied verder bewerkt tot een duet. Door twee stemmen te gebruiken kreeg het een extra laag en werd het minder eenzaam van toon. In deze vorm staat het ook op het album.
Tekst
Man:
Aan het eind van het liedje
Hou ik nog steeds van jou
Na ieder akkefietje
Wil ik enkel jou
In mijn armen
Ik wil jou in mijn armen
Ik knok veel liever met jou
Dan dat ik vecht tegen die traan
Die hulpeloos op mijn bed valt
Zonder te zijn aangeraakt
Zonder warmte
Zonder troost
Zonder zin
Man & Vrouw:
Jaren van m’n leven
Zou ik willen geven
Voor een liefde
Die ons beiden bindt
Ik wil je niet echt
Ik wil je wil ik je
Man:
Ik heb je laten stikken
Vrouw:
Keek je niet vaak meer aan
Man:
Koos voor alles een beetje
Vrouw:
Zoveel om voor te gaan
Man & Vrouw:
Uit jouw armen
Ik wilde uit jouw armen
We hadden kunnen vrijen
Slenteren door de stad
Flirten op de dansvloer
Lachen om het hardst
Om waardig uit te zijn
Met het toch eerst aan zijn
Jaren van m’n leven
Had ik moeten geven
Voor een liefde
Die ons beiden bindt
Ik wil je niet echt
Ik wil je wil ik je
Maar of ik nu wil of niet
Aan het eind van het liedje
Hou ik nog steeds van jou
Oh ik hou nog steeds van jou
Aan het eind van het liedje